Ümraniye’nin sokakları sabah erken saatlerde bile uyumazdı. Servis minibüsleri, açılan dükkânlar, bağırarak konuşan insanlar… Her şey www.anadoluescortlari.com hareketliydi ama bu hareketin içinde kaybolmak da kolaydı. Selin, tam olarak bunu yapıyordu. Yirmi sekiz yaşındaydı ve hayatta kalmayı, görünmez olmaktan geçtiğini öğrenmişti. Selin, Ümraniye’nin yokuşlu mahallelerinden birinde, eski bir apartmanın çatı katında yaşıyordu. Ev küçük ve dardı; tavanı eğri, penceresi küçüktü. Yağmur yağdığında damlayan bir köşesi vardı. Ama kirası diğer yerlere göre düşüktü ve Selin için bu, her şeyden önemliydi. Eve her girdiğinde derin bir nefes alır, ayakkabılarını kapının önünde bırakırdı. Dışarıda bıraktığı tek şey ayakkabılar değildi. www.anadoluescortlari.com İstanbul’a gelmeden önce hayatı daha sade ama daha güvenliydi. Küçük bir ilçede büyümüş, erken yaşta çalışmaya başlamıştı. Annesini kaybettikten sonra evde kalmak zorlaşmıştı. Ümraniye’ye geldiğinde bir markette işe girmişti. Uzun saatler çalışıyor, akşamları yorgun argın eve dönüyordu. Ama aldığı para yetmiyordu. Hayat pahalıydı, yalnızlık daha da pahalıydı. Zamanla yanlış kapılar çaldı, yanlış insanlara güvendi. Selin, hayatındaki kırılmanın tek bir anda olmadığını bilirdi. Her şey yavaş yavaş olmuştu. Önce susmuştu, sonra kabullenmişti. Kendine “geçici” dediği şey, aylarca sürmüştü. İnsanlar onunla konuşurken çoğu zaman sadece kendi ihtiyaçlarını görüyordu. Selin’in geçmişi, hayalleri ya da korkuları kimsenin umurunda değildi. www.anadoluescortlari.com Geceleri Ümraniye daha sertti. Sokaklar gündüzden daha sessiz ama daha soğuk olurdu. Selin eve döndüğünde ışığı hemen açmazdı. Karanlıkta birkaç dakika durur, günün ağırlığının geçmesini beklerdi. Aynaya bakmak istemezdi ama bazen gözleri istemeden aynaya kayardı. Yüzündeki yorgunluğu görürdü. “Bu ben miyim?” sorusu zihninden geçerdi ama cevabı duymak istemezdi. www.anadoluescortlari.com Gündüzleri çoğu zaman uyuyamazdı. Uyumadığında pencerenin önüne oturur, aşağıdan geçen insanları izlerdi. Hayat herkes için devam ediyordu. Selin bazen defterini çıkarır, eskiden yazdığı notlara bakardı. Bir zamanlar çocuk gelişimi okumak istemişti. Çocukları severdi. O hayal şimdi uzak ama tamamen silinmiş değildi.