Ataşehir’in geniş caddeleri, geceleri bile düzenli ve kontrollü görünürdü. Yüksek binaların ışıkları hiç sönmez, sanki herkesin hayatı planlı ve sorunsuzmuş gibi bir izlenim yaratırdı. Elif, bu düzenin içinde kendini her zaman fazlalık www.anadoluescortlari.com gibi hissederdi. Yirmi dört yaşındaydı ama yaşadıkları, onu çok daha erken olgunlaştırmıştı. Küçük, eşyasız bir evde yaşıyordu; bir masa, bir yatak ve pencerenin önünde duran eski bir sandalye… Hayatının sadeliği, mecburiyetten doğmuştu. www.anadoluescortlari.com Elif Ataşehir’e, başka bir yerde tutunamadığı için gelmişti. Önce işini, sonra kaldığı evi kaybetmişti. Arkasından gelen borçlar ve yalnızlık, onu köşeye sıkıştırmıştı. Ailesiyle uzun süredir görüşmüyordu. Onlara anlatacak bir başarı, gösterecek bir ilerleme yoktu. Her arama ihtimali, içinde utançla karışık bir korku uyandırıyordu. Bu yüzden susmayı seçmişti. Geceleri Elif için en zor zamandı. Güçlü durmak zorundaydı; zayıflık, her şeyi daha da karmaşık hâle getirirdi. Kendini kapatmayı öğrenmişti. Eve döndüğünde montunu sandalyeye asar, ışığı açmadan bir süre otururdu. O karanlık anlarda düşünceler üstüne üşüşürdü: “Başka türlü olabilir miydi?” Bu sorunun cevabını bilmediği için düşünmeyi bırakmaya çalışırdı. www.anadoluescortlari.com Gündüzleri ise Ataşehir’de başka bir hayata karışırdı. Saçını toplar, sade giyinir, kimsenin dikkatini çekmeden sokaklarda yürürdü. Plazaların önünden geçen takım elbiseli insanları izlerdi. Herkesin bir yere aitmiş gibi görünmesi, Elif’in içini hem kıskançlıkla hem de boşlukla doldururdu. Bazen küçük parklardan birine oturur, defterine anlamsız görünen cümleler yazardı. Yazmak, onun için sessiz bir kaçıştı. Bir gün marketten dönerken apartman girişinde temizlik yapan bir kadınla karşılaştı. Kadın ona gülümsedi, hâl hatır sordu. Kısa bir sohbet ettiler. Kadın, gündüzleri sitelerde temizlik yaptığını, işin zor ama düzenli olduğunu anlattı. Elif, bu düzenli kelimesine takıldı. Uzun zamandır hayatında düzen yoktu. Ertesi gün cesaretini toplayıp aynı şirkete başvurdu.