Kartal’da sabahlar erken başlardı. Sahil yolundan geçen araçların sesi, denizin kokusuna karışırdı. Yüksek binaların arasında sıkışmış eski apartmanlar, geçmişle bugünü yan yana tutardı. Ebru, bu binalardan birinin üçüncü katında yaşıyordu. Yirmi altı yaşındaydı ama yaşadığı hayat, ona yılların ağırlığını yüklemişti.
www.anadoluescortlari.com
Ebru çocukluğunu Anadolu’nun küçük bir kasabasında geçirmişti. Ailesi yoksuldu ama umutluydu. “İstanbul’a gidersen her şey değişir” demişlerdi. O da bu söze inanarak yola çıkmıştı. Kartal’a ilk geldiğinde cebinde az para, aklında büyük hayaller vardı. Çalışacak, okuyacak, kendi ayakları üzerinde duracaktı. Ama büyük şehir, hayal kuranlara her zaman yer açmıyordu.
İlk zamanlar www.anadoluescortlari.com farklı işlerde çalıştı. Uzun saatler, düşük ücretler ve güvencesizlik… Zamanla borçlandı, yalnızlaştı. Yanlış insanlara güvenmesi, onu daha da savunmasız hâle getirdi. Hayatında verdiği bazı kararlar, onu hiç olmak istemediği bir noktaya sürükledi. Bu noktaya gelişinin bir gecede olmadığını Ebru çok iyi biliyordu; bu, yavaş yavaş daralan bir yolun sonuydu.
www.anadoluescortlari.com
Kartal küçük ama karmaşık bir yerdi. Bir yanda sahil, yürüyüş yapan insanlar, kafeler; diğer yanda arka sokaklarda bambaşka bir hayat. Ebru çoğu zaman görünmez olmayı seçerdi. İnsanların bakışlarından kaçınır, konuşmamaya çalışırdı. Eve döndüğünde kapıyı kilitlemek, onun için günün en rahatlatıcı anıydı.