Kartal’da geceler hiç tam olarak sessiz olmazdı. Sahil yolundan geçen araçların uğultusu, uzaktan gelen vapur düdükleri ve rüzgârın taşıdığı tuzlu koku… Aylin, bu seslerin arasında yaşamayı öğrenmişti. Yirmi dört yaşındaydı ama omuzlarında taşıdığı yük, onu çok daha büyük gösteriyordu.
www.anadoluescortlari.com
Aylin İstanbul’a umutla gelmişti. Küçük bir şehirde büyümüş, “okuyup kurtulacağım” diye kendine söz vermişti. Ama hayat, sözleri dinlemedi. Ailesindeki maddi sıkıntılar, onu okuldan koparmış; çalışmak zorunda bırakmıştı. Önce garsonluk, sonra geçici işler… Tutunmaya çalıştığı her dal, elinde kalıyordu. Güvendiği insanlar, en çok yarayı açanlar olmuştu.
Kartal’a gelişi tesadüf www.anadoluescortlari.com değildi ama planlı da sayılmazdı. Bir arkadaşının “burada kiralar biraz daha uygun” demesiyle gelmişti. Arka sokakta, eski bir apartmanın bodrum katında yaşıyordu. Penceresi sokağa bakardı ama çoğu zaman perdeyi kapalı tutardı. Dışarıdan gelen bakışlardan değil, kendi içinden yükselen sorgulardan kaçıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Hayatta kalmak, Aylin için artık bir günlük program gibiydi. Sabah kalkmak, hazırlanmak, güçlü görünmek… Sonra akşam eve dönüp o gücü kapının önünde bırakmak. Kartal’ın kalabalığı içinde görünmez olmayı öğrenmişti. Sahilde yürüyen insanları izlerken, onların hayatlarının kendisininkinden ne kadar uzak olduğunu düşünürdü.