Maltepe sahilinde sabahlar her zaman erken başlardı. Gün doğarken yürüyüş yapanlar, balık tutanlar ve işe yetişmeye çalışanlar www.anadoluescortlari.com aynı kaldırımda buluşurdu. Aylin, bu kalabalığın arasından fark edilmeden geçmeyi öğrenmişti. Yirmi üç yaşındaydı ama omuzlarındaki yük, birçok insanın bir ömürde taşıyamayacağı kadar ağırdı. Sahile birkaç sokak uzaklıkta, eski bir apartmanın bodrum katında yaşıyordu. Güneş o eve zor girerdi ama kira ucuzdu; Aylin için bu yeterliydi.
Maltepe’ye gelişi planlı değildi. İstanbul’un başka bir semtinde tutunamamış, her şey üst üste gelmişti. Ailesiyle bağları yıllar önce kopmuştu; geri dönmek hem mümkün değildi hem de cesaret edemiyordu. Önce markette çalışmış, sonra bir www.anadoluescortlari.com kafede garsonluk yapmıştı. Sigorta yoktu, maaşlar gecikirdi. Ev arkadaşıyla yolları ayrılınca tek başına kalmış, borçlar hızla büyümüştü. Yardım isteyecek kimsesi yoktu. “Bir yol bulurum” demişti ama bulduğu yol, onu her gece biraz daha yalnızlaştırmıştı.
www.anadoluescortlari.com
Aylin için geceler farklı bir zamandı. Kendini korumayı, susmayı, mesafe koymayı öğrenmişti. Duygularını bir çekmeceye kilitler, sabaha kadar açmamaya çalışırdı. Eve döndüğünde ayakkabılarını kapının önünde bırakır, uzun süre karanlıkta otururdu. Aynaya bakmaktan kaçınırdı; çünkü aynalar geçmişi hatırlatırdı. O ise geçmişi değil, ertesi günü düşünmek istiyordu: kirayı, faturayı, mutfağın boş raflarını.