Şile’de rüzgârın yönü sık sık değişirdi. Kimi gün denizden sert eser, kimi gün ormandan ağır bir serinlik taşırdı. Merve, bu rüzgârlara göre giyinmeyi öğrenmişti; çünkü hayatı da tıpkı Şile havası gibi öngörülemezdi. Yirmi www.anadoluescortlari.com iki yaşındaydı. Yaşı küçük, yükü büyüktü. Sahile yakın ama kimsenin dikkat etmediği bir sokakta, eski bir apartmanın üçüncü katında kalıyordu. Merdivenleri gıcırdardı; her çıkışında sanki ev de onunla birlikte yorulurdu. www.anadoluescortlari.com Merve’nin Şile’ye gelişi bir kaçıştan çok, yavaş bir düşüştü. İstanbul’da başladığı işler bir bir tükenmiş, umutlarıyla birlikte sabrı da azalmıştı. Ailesiyle yıllar önce kopmuştu. Geri dönmek bir seçenek değildi; çünkü orada da onu bekleyen bir güven yoktu. “Bir süre idare ederim” diyerek aldığı kararlar, zamanla onu hiç tanımadığı bir hayata sürükledi. www.anadoluescortlari.com Geceleri çalışıyor, gündüzleri uyuyordu. Ama uyku her zaman gelmiyordu. Pencereden görünen denizi izler, dalgaların karanlıkta kayboluşunu seyrederdi. Deniz ona hem huzur verir hem de içini sıkardı. Çünkü deniz, özgürlük demekti; Merve ise özgür olmadığını en çok geceleri hissederdi. Kendini korumayı, mesafe koymayı, hızlı düşünmeyi öğrenmişti. Duygularını bastırmak bir refleks hâline gelmişti. Gündüzleri sıradan bir hayat sürüyordu. Bakkala gider, bazen sahilde çay içer, telefonunda eski fotoğraflara bakmamaya çalışırdı. İnsanların bakışlarından çok, kendi iç sesi yoruyordu onu. “Bu sen misin?” sorusu, zihninde durmadan yankılanıyordu. Ama cevap vermek istemiyordu. Çünkü cevaplar değişimi gerektirirdi ve değişim, cesaret isterdi.