Şile’de yağmur başladığında sokaklar hızla boşalırdı. Deniz koyulaşır, rüzgâr kayalıklara çarpıp sert bir uğultu bırakırdı. Nisan, bu seslere artık yabancı değildi. Yirmi beş yaşındaydı ama yaşadığı hayat, ona çok daha uzun bir yol yürütmüştü. Şile’ye ilk geldiğinde bu kasabanın onu saklayabileceğini düşünmüştü. Şimdi ise burada hayatta kalmaya çalışıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Nisan çocukken hayal kurmayı severdi. Kuş çizimleri yapar, “Bir gün buradan gideceğim” derdi. Ama ailesindeki yoksulluk, tartışmalar ve ilgisizlik onu erken büyütmüştü. Okulu bırakmak zorunda kaldığında, bunun geçici www.anadoluescortlari.com olduğunu sanmıştı. Hayatın ona başka bir kapı açacağına inanmıştı. O kapılar açılmadı; bazıları yüzüne kapandı, bazılarıysa onu daha karanlık yerlere sürükledi.
Şile’ye gelişi plansızdı. İstanbul’da tutunamayınca, daha ucuz ve daha sakin bir yer aramıştı. Küçük bir oda kiraladı. Duvarlar nemliydi, camlar rüzgârda titrerdi ama yine de “burada kimse beni tanımıyor” düşüncesi ona güç www.anadoluescortlari.com veriyordu. Yaz aylarında işler biraz olsun olurdu, ama kış geldiğinde kasaba sessizleşirdi. Parası hızla eridi, borçlar büyüdü. Seçenekleri azaldıkça, verdiği kararlar onu her gün biraz daha yaralıyordu.
Nisan bu hayatı seçtiğini kimseye söyleyemezdi. Çünkü bu bir seçim gibi görünse de, aslında sıkışmışlığın sonucuydu. Geceleri sahil yolunda yürür, ayak seslerini dinlerdi. Denizle konuşur gibi olurdu; çünkü deniz yargılamazdı. İnsanlardan kaçtığı anlarda, dalgaların karanlığı ona daha dürüst gelirdi.