Üsküdar sabahları sessiz olurdu. Denizden gelen hafif iyot kokusu, martı seslerine karışır, sahil boyunca yürüyen insanların adımlarını yumuşatırdı. Nisan, bu sessizliği www.anadoluescortlari.com çoğu zaman geceden kalma bir yorgunlukla karşılardı. Yirmi üç yaşındaydı ve Bağlarbaşı’nda, eski ahşap bir binanın arka cephesine bakan küçük bir odada yaşıyordu. Oda küçüktü ama penceresinden görünen gökyüzü, ona hâlâ nefes alacak bir alan bırakıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Nisan’ın Üsküdar’a gelişi, bilinçli bir tercih değildi. İstanbul’un bu yakasına sürüklenmişti adeta. Önce Kadıköy’de tutunmaya çalışmış, sonra kiralar ve geçim derdi onu daha “sessiz” bir yere itmişti. Sessizlik bazen huzur verirdi ama Nisan için çoğu zaman sadece yalnızlığı daha görünür kılıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Ailesinden erken kopmuştu. Ev dediği yer, yıllarca ona ait hissettirmemişti kendini. Okulu yarım kalmış, hayalleri yarıda kesilmişti. Üsküdar’a geldiğinde bir süre kafelerde çalıştı, evlere temizliğe gitti. Kazandığı para, yaşamaya yetiyor gibi görünse de, geçmişten gelen borçlar ve yalnızlık hissi onu sürekli aşağı çekiyordu. Her şey üst üste gelmişti; sanki nefes almak bile izin gerektiriyordu.