Ümraniye’nin tepelerinden biri, akşamüstleri rüzgârı sert alırdı. Meryem, dar sokaklardan yukarı doğru yürürken montunun yakasını www.anadoluescortlari.com kaldırır, adımlarını hızlandırırdı. Yirmi üç yaşındaydı ama hayat ona çok daha erken yaşlanmayı öğretmişti. Çakmak Mahallesi’nde, eski bir apartmanın üçüncü katında kiraladığı küçük odada yaşıyordu. Odada bir yatak, küçük bir masa ve camı zor kapanan bir pencere vardı. Pencereden baktığında Ümraniye’nin birbirine yaslanmış binalarını görürdü; sanki hepsi ayakta kalmak için birbirine tutunuyordu.
www.anadoluescortlari.com
Meryem İstanbul’a geldiğinde her şeyin farklı olacağına inanmıştı. Elinde diploması yoktu ama çalışkandı. Önce bir kafede işe girdi, sonra bir markette kasiyerlik yaptı. Ümraniye’de hayat hızlıydı, insanlar yorgundu, kimse kimsenin hikâyesini merak etmiyordu. Meryem için bu anonimlik bir süre rahatlatıcı oldu. Kimse nereden geldiğini sormuyordu.
www.anadoluescortlari.com
Ancak babasının hastalığı, uzaktan gelen telefonlar ve gönderilmesi gereken paralar, Meryem’in omuzlarına ağır bir yük bindirdi. Kazandığı para yetmiyordu. Fazla mesai istedi, ek iş aradı ama karşılığı hep aynıydı: “Şu an mümkün değil.” Zaman geçtikçe borçlar birikti, ev sahibinin sabrı tükendi, marketteki işi de “küçülme” gerekçesiyle sona erdi.