Maltepe’nin arka sokakları, gündüzleri sıradan görünürdü. Çamaşır asılı balkonlar, küçük esnaf dükkânları, kaldırıma taşmış sandalyeler… Nisan, bu sokakların içinde yürürken başını hafif öne eğerdi. Yirmi bir yaşındaydı; yaşının www.anadoluescortlari.com verdiği tazelik, hayatın ona yüklediği yorgunlukla çoktan gölgelenmişti. İki odalı eski bir evde, tek başına yaşıyordu. Evin duvarları inceydi, komşuların sesleri kolayca duyulurdu ama kimse onun hayatına gerçekten dokunmazdı.
www.anadoluescortlari.com
Nisan’ın Maltepe’ye gelişi bir kaçıştı. Daha önce yaşadığı yerde geçmişi fazla tanınıyordu; sorular, bakışlar, fısıltılar artmıştı. Burada ise kimse kim olduğunu bilmiyordu. Bu anonimlik ona geçici bir rahatlama sağlıyordu. Ailesiyle bağlantısı yıllar önce kopmuştu. Genç yaşta evden ayrılmış, “kendi yolumu bulacağım” demişti. Ama yol, düşündüğünden çok daha karanlık çıkmıştı. Çalıştığı işler kısa sürmüş, kazandığı para yetmemiş, borçlar onu köşeye sıkıştırmıştı.
www.anadoluescortlari.com
Geceleri, hayatının en ağır zamanlarıydı. Kendini güçlü göstermek zorundaydı. Duygularını bastırır, her şeyi hızlıca geride bırakmaya çalışırdı. Eve döndüğünde ayakkabılarını kapının önünde çıkarır, uzun süre öylece otururdu. Duvarlara bakar, bazen saatlerce düşünmeden dururdu. Yorgunluğu sadece bedensel değildi; zihni de sürekli çalışıyordu. “Başka bir yol var mı?” sorusu, her gece yeniden ortaya çıkıyordu.
www.anadoluescortlari.com
Gündüzleri ise Maltepe sahiline inerdi. Deniz, onun için hem bir kaçış hem de bir yüzleşmeydi. Dalgaların kıyıya vurmasını izlerken, kendi hayatının da sürekli bir yerlere çarpıp geri döndüğünü hissederdi. Sahilde yürüyen aileleri, koşan gençleri izlerdi. Onları kıskanmazdı; sadece “ben de farklı olabilirdim” diye düşünürdü. Bu düşünce bazen canını yakar, bazen de onu ayakta tutardı.