Beykoz, İstanbul’un diğer semtlerine benzemezdi. Ormanla denizin iç içe geçtiği bu yerde, sessizlik bazen huzur verir, bazen de insanın içindeki boşluğu daha çok büyütürdü. Nihan, bu sessizliğin içinde ayakta kalmaya çalışanlardan biriydi. Yirmi üç yaşındaydı ama yaşadıkları, ona gençliğini çoktan unutturmuştu.
www.anadoluescortlari.com
Nihan’ın çocukluğu, Karadeniz kıyısına yakın küçük bir mahallede geçmişti. Babası erken yaşta evi terk etmiş, annesi ise iki çocuğu tek başına büyütmeye çalışmıştı. Evde para kadar umut da azdı. Nihan, küçük yaşlardan itibaren güçlü olmak www.anadoluescortlari.com zorunda kaldı. Okulda başarılıydı, öğretmenleri onun için “okursa kurtulur” derdi. Ama hayat, herkese aynı kapıları açmıyordu. Annesinin hastalığı ve artan borçlar yüzünden okulu yarım bırakmak zorunda kaldı.
İstanbul’un merkezinde tutunamayınca yolu Beykoz’a düştü. Önce bir balık restoranında çalıştı, sonra gündelik temizlik işlerine gitti. Kazandığı para, ormanın kenarındaki eski bir evin kirasına ancak yetiyordu. Çoğu akşam yorgunluktan konuşacak hâli kalmazdı. Ama asıl yorgunluk bedensel değil, ruhsaldı.
Bu hayata sürüklenmesi bir anda olmadı. Önce yalnızlık vardı. Sonra çaresizlik. Ardından yanlış insanlara duyulan güven… Nihan, her adımda biraz daha sıkıştığını hissetti. “Bir süreliğine,” dedi kendine. “Toparlanana kadar.” Ama toparlanmak, bazen sadece bir kelime olarak kalıyordu. www.anadoluescortlari.com