Ataşehir geceleri ışıkla doluydu. Yüksek plazaların camlarından yansıyan beyaz ışıklar, sokakları gündüzden farksız gösterirdi. İnsanlar bu semti düzenli, güvenli ve “başarılı” bulurdu. İrem içinse Ataşehir, ayakta kalmak için her gün biraz daha zorlanan bir hayatın fonuydu.
www.anadoluescortlari.com
İrem yirmi iki yaşındaydı. İstanbul’a geldiğinde cebinde çok az parası, içinde ise çok fazla umut vardı. Küçük bir kasabada büyümüş, genç yaşta ailesini kaybetmişti. Onu büyüten teyzesi, bir süre sonra kendi yükünü taşıyamaz hâle gelince İrem tek başına kalmıştı. Okulu bırakıp çalışmaya başladığında bunun geçici olacağını düşünmüştü. Ama geçici olan şeyler, bazen insanın kaderine dönüşüyordu.
Ataşehir’de ilk işi bir ofis binasında temizlikti. Sabahın erken saatlerinde giriyor, herkes gelmeden çıkıyordu. Kimse onun www.anadoluescortlari.com adını bilmiyordu; sadece silinmiş masalar ve boşaltılmış çöp kovaları kalıyordu geriye. Kazandığı para, paylaştığı küçük evin kirasına ve günlük masraflara zor yetiyordu. Ev arkadaşı taşındığında, masraflar tamamen onun omuzlarına yüklendi.
Borçlar birikmeye başladığında İrem’in uykuları kaçtı. Bankadan gelen mesajlar, ev sahibinin sabırsızlığı, mutfağın giderek boşalması… Hayat, onu sessizce köşeye sıkıştırıyordu. Bu hayata sürüklenmesi bir anda olmadı. Önce “bir defa” dedi. Sonra “sadece www.anadoluescortlari.com toparlanana kadar.” Her seferinde kendine verdiği sözler biraz daha zayıfladı.